Ślub Wiktorii i Konrada odbył się w miejscu, które trudno pomylić z typową salą weselną. Prawdziwa wiejska stodoła, dom, podwórko, stare drzewa, pola i stogi siana tworzyły przestrzeń, którą Para wraz z rodziną i przyjaciółmi przygotowywała przez wiele miesięcy.

Jako fotograf ślubny w okolicach Międzychodu mogłem tego dnia pracować w bardzo komfortowym rytmie. Przygotowania, ceremonia cywilna i wesele odbywały się w jednym miejscu. Dzięki temu cały dzień przebiegał bez pośpiechu, a brak przejazdów między kolejnymi lokalizacjami pozwolił zachować więcej czasu dla Pary i gości.

I właśnie ten naturalny rytm bardzo dobrze widać w całym reportażu.

Stodoła Stoki – miejsce przygotowane własnymi rękami

Kiedy przyjechałem na miejsce, przygotowania już trwały.

Wiktoria i Konrad oprowadzili mnie po gospodarstwie i opowiedzieli, ile pracy włożyli w stworzenie przestrzeni na własne wesele. Przez kilka miesięcy przygotowywali ją z pomocą rodziny oraz znajomych.

Nie był to gotowy obiekt weselny, do którego wystarczyło przyjechać w dniu ślubu. Każdy fragment tego miejsca miał swoją historię.

Wiktoria, która zajmuje się wspinaczką, osobiście pracowała nawet pod sufitem stodoły, zawieszając dekoracje. Na stołach pojawiły się kompozycje z kłosów zbóż, a na drzwiach zawisły fotografie dokumentujące wcześniejsze przygotowania. Dzięki nim także goście mogli zobaczyć, jak wiele zmieniło się tu przed dniem ślubu.

Wszystko było spójne, ale jednocześnie bardzo naturalne. Dekoracje i otoczenie pasowały do siebie, bo wyrastały z charakteru tego miejsca.

Przygotowania bez pośpiechu

Od początku dnia panowała luźna, rodzinna atmosfera.

Ponieważ wszystko działo się w jednym miejscu, nie było presji związanej z kolejnymi przejazdami. Można było spokojnie przygotowywać dekoracje, rozmawiać, pomagać sobie i obserwować, jak podwórko stopniowo zaczyna wypełniać się weselnym życiem.

Na miejscu przygotowywany był również tort składający się z małych bezowych torcików.

Lubię takie przygotowania, ponieważ dużo dzieje się naturalnie. Jedni zajmują się ostatnimi detalami, inni rozmawiają, ktoś jeszcze pomaga przy dekoracjach. Wszystko powoli zmierza do momentu, w którym zaczynają pojawiać się goście.

Ślub cywilny pod kasztanem

Kiedy autokar przywiózł gości, spokojny rytm przygotowań zaczął się zmieniać.

Każdy otrzymał tubkę z płatkami przygotowanymi na zakończenie ceremonii. Goście zajmowali miejsca, a na podwórku rosło oczekiwanie na pojawienie się Wiktorii i Konrada.

W końcu Para Młoda wyszła z domu i wspólnie przeszła przez podwórko pod kasztan, gdzie przygotowano miejsce ceremonii cywilnej.

Nie było potrzeby tworzenia rozbudowanej scenografii. Zieleń, stare drzewo, dom, stodoła i ludzie zgromadzeni wokół nich tworzyli naturalne tło.

Po złożeniu przysięgi Wiktoria i Konrad zostali intensywnie obsypani płatkami przez swoich gości. Chwilę później przyszedł czas na życzenia i pierwsze spotkania już jako małżeństwo.

Polonez na rozpoczęcie wesela

Po ceremonii wzniesiono toast lampką szampana.

Wiktoria i Konrad zaprosili następnie swoich gości do wspólnego Poloneza. Było to symboliczne przejście pomiędzy uroczystą częścią dnia a rozpoczynającym się weselem.

Dopiero po nim nadszedł moment otwarcia stodoły.

Goście wcześniej nie mogli zobaczyć jej wnętrza, dlatego otwarcie drzwi stało się dla nich niespodzianką. Po wielu miesiącach przygotowań Para mogła wreszcie pokazać bliskim efekt wspólnej pracy.

Przy wejściu Wiktorię i Konrada tradycyjnie powitano chlebem i solą, a po krótkiej przemowie Para zatańczyła pierwszy taniec.

Od tego momentu impreza rozpoczęła się na dobre.

Prawdziwe wesele w stodole

Stodoła Stoki tego dnia była sercem całego przyjęcia, ale wesele nie zamknęło się wyłącznie w jej wnętrzu.

Był upalny, letni dzień, dlatego dużo życia toczyło się również na podwórku i wokół domu. Przygotowano kilka miejsc, w których można było odpocząć, porozmawiać i złapać chwilę oddechu od parkietu.

Jednym z nich była stara bryczka. Stała się naturalnym miejscem spotkań, rozmów i wspólnych zdjęć. Goście korzystali również z Instaxa, tworząc własne fotografie i kolejne pamiątki z tego dnia.

Na parkiecie było równie dużo energii. Goście bawili się bardzo swobodnie, a w pewnym momencie wszyscy wspólnie zatańczyli Belgijkę.

Nie zabrakło też zdjęcia grupowego.

Złota godzina nad Stodołą Stoki

Pod wieczór pojawiło się piękne, ciepłe światło złotej godziny.

Przez chwilę całe podwórko, pobliskie pola, stogi siana i stodoła wyglądały zupełnie inaczej. Miękkie światło dodało charakteru temu, co akurat działo się wokół domu i podczas wesela.

Nie trzeba było niczego specjalnie organizować. Wystarczyło fotografować kolejne wydarzenia w świetle, które na kilka chwil całkowicie zmieniło atmosferę miejsca.

Zimne ognie i wieczorna część wesela

Kiedy zrobiło się ciemniej, atmosfera ponownie się zmieniła.

Przyszedł czas na zdjęcia Wiktorii i Konrada oraz ich gości z zimnymi ogniami. Po jasnych, letnich kadrach z podwórka pojawiły się zupełnie inne obrazy – bardziej wieczorne, pełne punktów światła i ruchu.

Później wesele wróciło na parkiet, a jednym z kolejnych tradycyjnych punktów były oczepiny.

Za co lubię ten reportaż?

Za autentyczność.

Nie była to sala weselna udekorowana tak, aby przypominała wiejską stodołę. To była prawdziwa stodoła, przygotowywana miesiącami przez Wiktorię, Konrada i ich bliskich.

Kłosy na stołach, fotografie z przygotowań na drzwiach, ceremonia pod kasztanem, bryczka na podwórku, pola i stogi siana nie były przypadkowymi dekoracjami. Wszystkie należały do tego miejsca i tej historii.

Lubię ten reportaż również za jego rytm. Wszystko wydarzyło się w jednej przestrzeni, dzięki czemu dzień płynął naturalnie i bez zbędnego pośpiechu.

Od spokojnych przygotowań, przez ceremonię pod drzewem i niespodziankę związaną z otwarciem stodoły, aż po złotą godzinę, zimne ognie i zabawę do późnego wieczora. Każdy etap miał swój własny charakter.

Fotograf ślubny Międzychód – naturalny reportaż ślubny

Jeżeli planujecie ślub w Międzychodzie, okolicach Pszczewa, Międzyrzecza lub zachodniej Wielkopolsce i zależy Wam na naturalnym reportażu, zapraszam do obejrzenia mojego portfolio fotografii ślubnej.

Szczególnie lubię uroczystości, podczas których miejsca i wydarzenia mają osobisty charakter. Najważniejsi są dla mnie ludzie, ich relacje i to, co naprawdę dzieje się pomiędzy kolejnymi punktami dnia.

Jeżeli taki sposób fotografowania jest Wam bliski, napiszcie do mnie przez formularz kontaktowy.